Αποκατάσταση Βουβωνοκήλης

Η βουβωνοκήλη προσβάλλει κυρίως άνδρες αλλά και γυναίκες όλων των ηλικιών. Η νόσος προκαλείται από αδυναμία στους ιστούς της βουβωνικής περιοχής και εκδηλώνεται με πόνο ή/και εξόγκωμα στην περιοχή.

Τα συμπτώματα της Βουβωνοκήλης

Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς ή πιο μαλακός και οφείλεται στην πίεση που ασκεί λιπώδης ιστός ή ένα μέρος του εντέρου στο κοιλιακό τοίχωμα. Συχνά, οι ασθενείς έχουν μάθει ότι όταν ξαπλώνουν, η κήλη υποχωρεί αυθόρμητα (ανάταξη) ή μπορούν να πιέζουν μόνοι τους την κήλη προς τα μέσα, γεγονός που οδηγεί σε ανακούφιση από τον πόνο. Αν αυτό δεν συμβεί, τότε το περιεχόμενο της κήλης έχει προκαλέσει περίσφιξη, κάτι που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες όπως ειλεό ή εντερική γάγγραινα, εάν το έντερο εμφανίσει μειωμένη κυκλοφορία. Κατά συνέπεια, αυτό απαιτεί επείγουσα επέμβαση, όπου τα αποτελέσματα είναι χειρότερα από ό,τι σε ένα προγραμματισμένο χειρουργείο.

Προεγχειρητικά, δεν απαιτείται καμία ακτινολογική εξέταση, αλλά η διάγνωση της βουβωνοκήλης είναι κλινική. Μόνο όταν ο ασθενής αισθάνεται πόνο χωρίς διόγκωση χρειάζεται να γίνει υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία. Σε αμφίβολες περιπτώσεις, είναι δυνατό να γίνει στενή παρακολούθηση του ασθενούς, για έως και ένα χρόνο, για να διαπιστωθεί η εξέλιξη της κήλης.

Η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χειρουργική επέμβαση. Ιστορικά, οι βουβωνοκήλες χειρουργούνταν αρχικά με ανοιχτή επέμβαση, τόσο με πλέγμα όσο και χωρίς.

Πώς γίνεται η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης

Στις μέρες μας είναι αποδεδειγμένο ότι η καλύτερη μέθοδος είναι το πλαστικό πλέγμα αλλά με τη λαπαροσκοπική μέθοδο. Αυτή η τεχνική σημαίνει μικρότερο τραύμα, συντομότερη αποκατάσταση και παραμονή στο νοσοκομείο, μικρότερο κίνδυνο αιμορραγίας και μόλυνσης, μικρότερο κίνδυνο βλάβης των νεύρων που προκαλεί απώλεια της αίσθησης στην περιοχή, μικρότερο χρόνο επιστροφής στην εργασία και μικρότερο κίνδυνο υποτροπής.

Ένα μεγάλο πλεονέκτημα της λαπαροσκόπησης είναι ότι επιτρέπει το χειρουργείο αμφίπλευρων κηλών, έτσι ώστε ο ασθενής να μην υποβληθεί σε αναισθησία δύο φορές. Επιπλέον, η λαπαροσκόπηση υπερτερεί σε περιπτώσεις υποτροπής μετά από προηγούμενη ανοιχτή πρόσθια επέμβαση, καθότι το χειρουργείο πραγματοποιείται σε ανατομικά παρθένα περιοχή. Το πλέγμα είναι κατασκευασμένο από λεπτό και ισχυρό πλαστικό και είναι εφοδιασμένο με πόρους που επιτρέπουν τη διήθηση των εγγείων ιστών για το καλύτερο δυνατό αποτελέσματα.

Η επέμβαση απαιτεί γενική αναισθησία και μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε μέσω του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου (η λεγόμενη τεχνική TEP) είτε ενδοκοιλιακά (η λεγόμενη τεχνική TAPP). Χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, προηγμένα εργαλεία εξοπλισμένα με κάμερα (λαπαροσκόπιο), μέσω 3 τομών στο δέρμα διαμέτρου, περίπου, 1-2 εκατοστών. Η διάρκεια της επέμβασης ανέρχεται σε, περίπου, 25 λεπτά και ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του την ίδια μέρα.

Σε περιπτώσεις όπου η γενική αναισθησία δεν είναι δυνατή λόγω μεγάλης συννοσηρότητας, μπορεί να γίνει ανοιχτή επέμβαση με πλέγμα, με τοπική αναισθησία.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης εξετάζονται όλες οι πιθανές περιοχές κήλης και εάν, για παράδειγμα, εντοπιστούν άλλοι ανατομικά διαφορετικοί τύποι κήλης, όπως η μηροκήλη που είναι πιο διαδεδομένη στις γυναίκες, χειρουργούνται κανονικά με τοποθέτηση πλέγματος.

Όπως συμβαίνει με όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις, υπάρχουν κίνδυνοι επιπλοκών, όπως κατακράτηση ούρων (πιο συχνή σε ηλικιωμένους άνδρες με διόγκωση προστάτη), αιμορραγία, μόλυνση ή επανεμφάνιση της κήλης, ωστόσο ο κίνδυνος είναι χαμηλός, μικρότερος από 0,4%.

Το στάδιο της ανάρρωσης

Για τις 2 πρώτες εβδομάδες μετά την επέμβαση είναι σημαντικό να αποφευχθεί η έντονη αθλητική δραστηριότητα,  προκειμένου το πλέγμα να ενσωματωθεί επαρκώς στους γύρω ιστούς. Ωστόσο, οι ασθενείς μπορούν να επιστρέψουν σε εργασία που δεν είναι βαριά μετά από μερικές ημέρες. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί αναρρωτική άδεια έως και 2 εβδομάδες.

Μετεγχειρητικά, τα ράμματα δεν χρειάζεται να αφαιρεθούν καθώς απορροφώνται από μόνα τους. Όσον αφορά την ανακούφιση από τον πόνο, συνήθως είναι αρκετή η παρακεταμόλη και σπανιότερα απαιτείται φαρμακοθεραπεία με οπιοειδή.